ساختار عاملی پرسشنامه فساد آکادمیک در آموزش عالی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته برنامه ریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه کردستان

2 دانشیار رشته برنامه‌ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه کردستان، سنندج

3 استاد رشته آموزش عالی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه کردستان، سنندج

4 استادیار رشته مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان

5 استاد رشته مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه سمنان

چکیده

  مقدمه :
امروزه، مسله فساد به یک مسئله  کاملا جدی در سیستم آموزش عالی تبدیل شده است و بنابراین، تحقیقات مختلف این موضوع را بررسی کرده اند. اما آنچه در این مطالعات مشاهده می شود این است که تعریف مشخص و قابل قبولی از شاخص ها و مولفه‌های فساد آکادمیک در بین محققان وجود ندارد. این مسئله تا آنجا پیش رفته است که حتی تعریف فساد به بستر اجتماعی و فرهنگی خاصی بستگی دارد. بنابراین ، تهیه پرسشنامه برای اندازه گیری فساد دانشگاهی در ایران با توجه به زمینه آن ضروری به نظر می رسید .
 هدف:
هدف از انجام این پژوهش، تعیین عامل های پرسشنامه فساد اکادمیک در آموزش عالی در میان صاحب نظران و اساتید بود. این پژوهش در میان اعضای هیئت علمی دانشگاه تهران (تهران دانشکده علوم  تربیتی و علوم پایه)، دانشگاه علامه (دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی- علوم اجتماعی)، دانشگاه صنعتی امیر کبیر( مهندسی برق و مهندسی پزشکی )، دانشگاه سمنان (دانشکده علوم انسانی و روانشناسی تربیتی)، دانشگاه کردستان (دانشکده علوم انسانی و علوم پایه)، انجام گرفت.
روش پژوهش:
 روش پژوهش حاضر حاضر، همبستگی از نوع تحلیل عاملی بود، جامعه تحقیق 420 عضو هیئت علمی بودند که  برای انجام پژوهش تعداد 200 نفر استاد، از میان اساتید هیات علمی دانشکده‌ها با روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند و پرسشنامه فساد آکادمیک را تکمیل نمودند روش جمع آوری اطلاعات در تحقیق ، مطالعه میدانی بود. یعنی ، پرسشنامه های مورد استفاده بین اعضای هیئت علمی توزیع شده و پس از تکمیل و برگرداندن پرسشنامه ها ، اطلاعات لازم از آن استخراج شده است. ابزار اندازه گیری در مطالعه حاضر پرسشنامه محقق ساخته فساد آکادمیک  بود. سوالات پرسشنامه در پنج دامنه 1 (کاملاً مخالف) تا 5 (کاملاً موافق) طراحی شده اند. پرسشنامه به 5 استاد و کارشناس آموزش عالی داده شد و آنها روایی محتوای پرسشنامه و مناسب بودن موارد پرسشنامه را تأیید کردند. سپس پرسشنامه روی 30 نفر نمونه آزمایش شد و مشکلات مربوط به  پرسشنامه حل شد.
یافته ها:
 تحلیل عاملی به روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی و چرخش متعامد( واریماکس) 4 عامل  آموزشی، پژوهشی، ارتباطی، اداری – مدیریتی را نشان داد. ضریب آلفای کرونباخ کل مقیاس 90/0. و برای عامل‌های 4 گانه به ترتیب 82/0 و 79/0، 89/0، 72/0 محاسبه شد. به علاه، تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از شاخص‌های برازش در 4 عامل مورد تائید قرار داده است.
نتیجه گیری :
یافته های حاصل از  تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که مولفه‌های  فساد آکادمیک را در چهار  عامل، فساد آموزشی، فساد پژوهشی، فساد ارتباطی و فساد اداری - مدیریتی می‌توان نشان داد در نهایت این مقیاس فساد آکادمیک را می‌توان به ‌عنوان یک ابزار روا و پایا در اندازه‌گیری فساد آگادمیک جامعه آموزش عالی استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Factor Analysis of the Academic Corruption Questionnaire in Iranian Higher Education

نویسندگان [English]

  • Keostan Mohammadian Sharif 1
  • Jamal Salimi 2
  • Nematollah Azizi 3
  • Sherko Mohammadi 4
  • AliAkbar Amin Bedokhtei 5
1 PhD Candidate in Higher Education Development Planning, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
2 Associate Professor in Education, Department of Education, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
3 Professor in Education, Department of Education, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
4 Assistant Professor in Educational Administration, University of Semnan , Semnan, Iran
5 ---
چکیده [English]

Introduction: Today, corruption has become a serious issue in the higher education system, and thus different researches have studied the issue. But what can be seen in these studies is that there is a lack of clear and acceptable definition of indicators and components of academic corruption among researchers. This issue has gone so far that even the definition of corruption depends on the social and cultural context. Thus, it seemed necessary to design a questionnaire to measure university corruption in Iran according to its context.
Objective: The purpose of this study was to determine the components of the Academic Corruption Questionnaire in the faculty members of Iranian higher education. In addition, the current research sought to assess the validity and reliability of the university corruption scale.
Method:  The method of the present study was correlation research based on factor analysis. The population of the study included faculty members of the University of Tehran (Faculties of Educational Sciences and Basic Sciences), Allameh Tabataba’i University (Faculties of Psychology and Educational Sciences and Social Sciences), Amirkabir University of Technology (Electrical Engineering and Medical Engineering), Semnan University (Faculty of Humanities and Psychology Educational) and University of Kurdistan (Faculties of Humanities and Basic Sciences). In total, the research population was 420 faculty members. By using stratified random sampling method, a total of 200 faculty members were selected as the sample based on the Cochran's formula. The method of data collection in the research was field study. Namely, the questionnaires used were distributed among the faculty members and after completing and returning the questionnaires, the necessary data were extracted from them. The measurement tool in the present study was a researcher-made academic corruption questionnaire. The questions were designed in five ranges 1 (strongly disagree) to 5 (strongly agree). The questionnaire was given to 5 professors and experts of higher education, and they confirmed the content validity of the questionnaire and the appropriateness of the questionnaire items. Then the questionnaire was tested on 30 sample people and the problems related to translation were solved. In this study, Cronbach's alpha coefficient in the initial implementation was 0.90.
Findings: Factor analysis by principal component analysis and orthogonal rotation (varimax) was conducted and the analysis showed 4 dimensions included educational, research, communication and administrative-managerial factors. A total Cronbach's alpha coefficient was 0.88. And for other factors were calculated 0.82, 0.79, 0.89 and 0.72, respectively. In addition, confirmatory factor analysis using fit indices in 4 factors has been confirmed. Finally, this scale of academic corruption can be used as a valid and reliable tool in measuring the academic corruption of the higher education community. 
Results:  Findings from exploratory factor analysis showed that all items of academic corruption are loaded in four components: academic corruption, educational corruption, research corruption, communication corruption and managerial-administrative corruption. The analysis of the materials showed that this scale has appropriate psychometric properties and all its materials effectively participate in the academic corruption scale.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Factor analysis
  • Academic corruption
  • Higher Education
حسینی هاشم‌زاده، داود (1398). فساد دانشگاهی (گونه‌شناسی، روش سنجش، علل، پیامدها و راهبردهای مبارزه با آن). انتشارات آگاه.
زمانی، بی‌بی عشرت؛ عظیمی، سید امین؛ سلیمانی، نسیم (1392). شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر سرقت علمی دانشجویان دانشگاه اصفهان. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، ۱۹(۱)، ۹۱-۱۱۰.
عباسی، آیدین؛ فرزان، فرزام؛ زائر، بهنام (1394). عوامل فردی و انواع سوء رفتارهای علمی. مدیریت ارتباطات در رسانه‌های ورزشی، 2(6)، 21-29.
علی‌وردی‌نیا، اکبر؛ صالح‌نژاد، صالح (1392). بررسی عوامل مؤثر در اقدام به تقلب دانشجویان. فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، ۸(۱)- 85- 93.
قائدی، مریم؛ مدهوشی، مهرداد؛ رزاقی، نادر؛ صفایی، عبدالحمید (1397). علل و زمینه‌های فساد دانشگاهی و پیامدهای ناشی از آن. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، 24(10)، 113- ۱۳۵.
قائدی، مریم؛ مدهوشی، مهرداد؛ رزاقی، نادر؛ صفایی، عبدالحمید (1397). گونه‌شناسی فساد علمی و ارتباط آن با سیاست‌های علم و فناوری در حوزه علوم انسانی ایران. رساله دکتری رشته مدیریت- سیاست‌گذاری علم و فناوری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران.
گیلوی محدثی، حسن (1394). فساد دانشگاه: راهبردهای دانشجو علیه استاد (روایتی از تجربه‌های زیسته). مجله‌ اندیشه پویا، 31.
محمدیان شریف، کویستان؛ سلیمی، جمال؛ عزیزی، نعمت‌الله؛ محمدی؛ شیرکوه (1398). مطالعه مفهوم و ابعاد مؤلفه‌های فساد آکادمیک در نظام آموزش عالی: تأملی بر تفکرات و دیدگاه‌های استادان و صاحب‌نظران. رهیافتی نو در مدیریت آموزشی.
مقتدری، علی؛ دهمره، مریم (1391). تقلب و سوء رفتار در پژوهش‌های پزشکی. مجله تحقیقات علوم پزشکی زاهدان، 4(1)، 1.
نظرسنجی فساد در سطح کلان (گزارش نهایی ارزیابی فساد، 2006، ایالات‌متحده).
Anderson, M. (1999). Uncovering the Covert: research on academic misconduct, in J. Braxton (Eds). Perspectives on Scholarly Misconduct in the Sciences. Columbus, OH: Ohio State University Press.
Barnett, R., & Napoli, R, D. (2008). Changing identities in higher education: voicing perspectives. Routledge.
Chapman, D. W., & Lindner, S. (2016). Degrees of integrity: the threat of corruption in higher education. Studies in Higher Education41(2), 247-268.
Denisova-Schmidt, E., Huber, M., & Leontyeva, E. (2016). On the development of students’ attitudes towards corruption and cheating in Russian universities. European Journal of Higher Education6(2), 128-143.
Dimkpa D. I. (2011). Prevalence, Causes and Effects of Academic Corruption in Rivers Stat Universities, Nigeria. Makerere Journal of Higher Education ISSN: 1816-6822; 3(1) (2011) 33 – 43.retrieved from: http://dx.doi.org/10.4314/majohe.v3i1.4 © The Author(s) 2011 Reprints & permission: EASHESD http://ajol.info/majohe.
Filippov, V. (2001). Vysshaya shkola Rossii pered vyzovami 21 -go veka. [Russian higher education facing the challenges of the 21st century]. Vysshee Obrazovanie v Rossii, 1, pp. 5-15.
Heyneman, S. (2004). Education and Corruption. International Journal of Educational Development, 24 (6), 637–48.
Heyneman, S. (2011). The corruption of ethics in higher education. International Higher Education, 62, 8-9.
Heyneman, S. P. (2004). Education and corruption. International Journal of Educational Development24(6), 637-648
Keller, M. (1978). Corruption in America: Continuity and Change. In A. Eisenstadt, A. Hoogenboom, and H. Trefousse (Eds.), Before Watergate: Problems of Corruption in American Society. Brooklyn College Press.
McCornack, D. C. (2012). The challenge of corruption in higher education: the case of Vietnam. Asian Education and Development Studies, 1(3), 262- 275.
Milovanovic, M. (2001). Endogenous corruption in emerging industrial relations. The Hungarian Academy of Sciences. Retrieved May 2002 from www.policy.hu/milovanovic/corruption.html.
Mitchell, R. (1996). Political Bribery in Japan. University of Hawaii Press.
Moore, J. (Ed.). (1992). Congressional Ethics: History, Facts, and Controversy. Congressional Quarterly.
Osipian, A. (2007). Higher education corruption in Ukraine: Opinions and estimates. International Higher Education, 49, 21–22.
Osipian, A. (2008). Book review of corrupt schools, corrupt universities: What can be done? Paris: Institute for International Educational Planning by Jacques Hallak and Muriel Poisson. Canadian & International Education Journal, 37(2), 99–101.
Osipian, A. (2008). Corruption and coercion: University autonomy versus state control. European Education: Issues & Studies, 40(3), 27–48.
Osipian, A. (2009 a). Corruption and reform in higher education in Ukraine. Canadian & International Education Journal, 38(2).
Osipian, A. (2009 b). Corruption in the higher education industry: Legal cases in the context of change. Paper presented at the Annual Conference of the University Council for Education Administration (UCEA), Anaheim, CA.
Osipian, A. (2013a). Recruitment and admissions: fostering transparency on the path to higher education. Global Corruption Report: Education, Transparency International, pp. 148-155.
Osipian, A. (2013b). Will bribery and fraud converge? Comparative corruption in higher education in Russia and the USA. Compare: A Journal of Comparative and: Internationa 10.1080/03057925.2012.728374l Education, DOI.
Palmer, M. (1992a). Controlling Corruption. In P. Moir and H. Eijkman (Eds.). Policing
Australia: Old Issues and New Perspectives. Macmillan.
Solomon, P., & Foglesong, T. (2001). The Two Faces of Crime in Post-Soviet Ukraine.
East European Constitutional Review, 3, 72-76.
Waite, D. & Allen, D. (2003). Corruption and Abuse of Power in Educational Administration. The Urban Review, 35(4), 281-296. http://dx.doi.org/10.1023/B:URRE.0000017531.73129.4f.
William G., T. & Sabharwal, N. (2017).Academic corruption: Culture and trust in Indian higher education. International Journal of Educational Development, 55(2), 3-40.
Woronowycz, R. (2003). Nationwide Survey Reveals Culture of Corruption in Ukraine.
Ukrainian Weekly, LXXI, 4 (January 26). Retrieved May 20, 2004, from http://www.ukrweekly.com/Archive/2003/040302.shtml.