بررسی عوامل مؤثر بر تقاضای آموزش عالی در ایران (رویکرد مدل‌سازی اقتصادی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد

2 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

 در این مقاله، عوامل مؤثر بر تقاضای آموزش عالی در ایران با رویکرد اقتصادی بررسی شده است. عوامل مؤثر بر آموزش عالی با استفاده از فن اقتصادسنجی تصحیح خطای برداری و آزمون هم انباشتگی یوهانسن-یوسلیوس در دوره زمانی ۱۳۹۳-1361 برآورد شده‏اند. نتایج پژوهش نشان‌دهنده آن است که تمامی متغیرها از منظر آماری معنی­دار بوده و متغیر هزینه آموزش و تحصیل خانوار و همچنین شاخص دستمزد به‌عنوان هزینه فرصت دارای تأثیر منفی و متغیرهای شهرنشینی و هزینه دولت در آموزش بر تعداد دانشجویان اثر مستقیم دارند. نتایج حاصل از آزمون هم انباشتگی بیانگر آن است که متغیرهای در نظر گرفته شده در بلندمدت با یکدیگر در ارتباط هستند. همچنین ضریب تصحیح خطای به دست آمده، نشان می‌دهد که در هر سال 15/0 از عدم تعادل در تقاضای آموزش عالی از بین می‌رود.

کلیدواژه‌ها


اکبری، نعمت‌الله (1380). اثر متقابل و رابطه فضایی ساختار جمعیت و تقاضای اجتماعی برای آموزش عالی در ایران، طرح پژوهشی. تهران: مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی.

دهنوی، حسنعلی (1383). بررسی پیشینه اجتماعی متقاضیان ورود به آموزش عالی در سال 1382. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، 10 (34)، 93 – 123.

عمادزاده، مصطفی (1373). مباحثی از اقتصاد آموزش و پرورش. اصفهان: انتشارات جهاد دانشگاهی اصفهان.

Allen, Robert F. & Jianshou, Shen (1999). Some new evidence of the character of competition among higher education institutions. Economics of Education Review, 18, 465–470.

Becker, G. (1964). Human Capital. New York: Columbia University Press.

Cameron, Stephen V. & Taber, Christopher (2004). Estimation of Educational Borrowing Constraints Using Returns to SchoolingJournal of Political Economy, 112 (1), 132-182.

Campbell, Robert & Siegel, Barry N. (1967). The Demand for Higher Education in the United States, 1919 1964. American Economic Review, LVII.

Canton, E. & de Jong, F. (2005). The demand for higher education in The Netherlands, 1950–1999. Economics of Education Review, 24, 651–663.  Available online at www.sciencedirect.com.

Carneiro, P. & Heckman, J. (2003). Human Capital Policy. Working Paper. http://www.nber.org/papers/w9495.pdf

De Dios Jimenez, J. & Salas-Velasco, M. (2000). Modeling educational choices. A binomial logit model applied to the demand for Higher Education, Higher Education, 40, 293–311.

Hamadeh, M. & Khoueiri, R. (2010). Demand elasticities for higher education in the United States. International Journal of Business and Economics Perspectives, 52.

Hight, J. (1975). The demand for higher education in the U.S. 1927-72: The public and private institutions. Journal of Human Resources, 10, 513 – 520.

Iwahashi, Roki (2007). A theoretical assessment of regional development effects on the demand for general education. Economics of Education Review, 26, 387–394.

Jacobs, B. (2007). Real options and human capital investment. Labour Economics, 14, 913–925. Available online at www.sciencedirect.com

Lucas, R. E. (1988). On the Mechanics of Economic Development. Journal of Monetary Economics, 3-42.

Mincer, J. (1974). Schooling, Experience and earning. New York: Columbia University Press.

 Mueller, R. & Rockerbie, D. (2005). Determining demand for university education in Ontario by type of student. Economics of Education Review, Available online at www.sciencedirect.com

Schultz, T. W. (1971). Investment in Human Capital. New York: The Free Press.

 Walsh, J. R. (1935). Capital concept applied to man. Quarterly j. of economics, xlix (February), 255-285.

Watkins, T. G. (2008). The Demand for Higher Education at Kentucky’s Public Universities, 1985 – 2001. Journal of Applied Economics and policy.